Diagnoza logopedyczna
Diagnoza logopedyczna w LogoFlow nie polega na szybkim „rozpoznaniu problemu”, lecz na zrozumieniu tego, jak pracuje całe ciało i układ nerwowy. Trudności w mowie, karmieniu, napięciu, oddychaniu czy przetwarzaniu sensorycznym rzadko są pojedynczym objawem. Najczęściej wynikają z określonych wzorców w ciele, z doświadczeń układu nerwowego lub z nieprawidłowości funkcjonalnych, które trzeba zauważyć i zrozumieć, zanim rozpocznie się terapię.
Diagnoza ma dla nas wartość poznawczą i terapeutyczną. Już sam proces oceny często pokazuje organizmowi nowe możliwości, dlatego pierwsza wizyta bywa początkiem realnej zmiany. W trakcie konsultacji obserwujemy nie tylko objaw, lecz także sposób oddychania, ruch, postawę, reakcje napięciowe, wzorce karmienia, emocjonalność kontaktu i możliwości regulacyjne.
Jak przebiega diagnoza?
Diagnostyka opiera się na rozmowie, obserwacji i analizie funkcji. Dostosowujemy jej przebieg do wieku pacjenta, jego kondycji, napięcia w ciele oraz możliwości układu nerwowego. Badanie jest wykonywane bez pośpiechu, a w przypadku dzieci — z uwzględnieniem potrzeby przerw, swobody ruchu i bezpieczeństwa emocjonalnego.
Podczas diagnozy zwracamy szczególną uwagę na:
- oddech spoczynkowy,
- napięcie mięśniowe, symetrię twarzy i ciała,
- zakresy ruchowe aparatu mowy,
- sposób ssania, połykania, gryzienia,
- oceniamy mowę, barwę głosu,
- reakcje układu nerwowego na dotyk, zmianę pozycji i kontakt,
- czucie proprioceptywne, motorykę i stabilność,
- możliwości regulowania pobudzenia i stresu.
Jeżeli potrzebna jest diagnoza rozszerzona, kierujemy do odpowiednich specjalistów: neurologów, laryngologów, fizjoterapeutów, ortodontów lub osteopatów współpracujących z LogoFlow.
Jak przygotować się do pierwszej wizyty?
Dzieci i dorośli nie muszą trenować przed diagnostyką. To my dopasowujemy badanie do osoby, a nie osobę do badania. Jednak warto:
- zabrać dotychczasową dokumentację medyczną (jeśli jest), np. wypisy, diagnozy, bilanse
- w przypadku dzieci – spisać obserwacje dotyczące karmienia, snu, napięcia i zachowań
- w przypadku niemowląt – przynieść butelkę, smoczek, chusteczkę, ulubioną zabawkę, jeśli dziecko je używa
- zgłosić swoje obawy, pytania, wątpliwości – to ważna część diagnozy
Nie wymagamy wcześniejszego „uczenia się” dziecka badań, rozciągania języka, wykonywania ćwiczeń ani przygotowań, które mogłyby wywołać stres.
Co otrzymujesz po diagnozie?
- indywidualną ocenę funkcji wraz z omówieniem przyczyn trudności
- plan terapii lub zalecenie obserwacji, jeśli terapia nie jest na tym etapie konieczna
- wskazówki do domu, które wspierają naturalną regulację i rozwój
- informację o potrzebnych konsultacjach, jeśli wymagane jest wsparcie innych specjalistów
Po konsultacji zawsze zostaje przestrzeń na rozmowę – tak, aby zrozumieć plan działania i móc świadomie wspierać własne dziecko lub siebie w procesie terapii.